درسی برای زندگی : شکر و ازدیاد نعمت

« وَإِذْ تَأَذَّنَ رَبُّکُمْ لَئِن شَکَرْتُمْ لأَزِیدَنَّکُمْ وَلَئِن کَفَرْتُمْ إِنَّ عَذَابِی لَشَدِیدٌ » ابراهیم/7

 

ترجمه: «و آنگاه که پروردگارتان اعلام کرد که اگر واقعا سپاسگزارى کنید [نعمت] شما را افزون خواهم کرد و اگر ناسپاسى نمایید قطعا عذاب من سخت‏خواهد بود.»

نکات آیه

-        سنّت خداوند بر آن است که شکر را وسیله ‏ى ازدیاد نعمت قرار داده و این سنّت را قاطعانه اعلام کرده است. «تأذن ربّکم»

" شکر نعمت نعمتت افزون کند کفر نعمت از کفت بیرون کند."

-        خدا براى تربیت ما، شکر را لازم کرد نه آنکه خود محتاج شکر باشد. «ربّکم» .

-        با شکر نه تنها نعمت ‏هاى خداوند بر ما زیاد میشود، بلکه خود ما نیز رشد پیدا میکنیم، زیاد میشویم و بالا میرویم «لازیدنّکم» .

-        کیفر کفران نعمت تنها گرفتن نعمت نیست ، بلکه حتى گاهى نعمت سلب نمی شود ولى به صورت نقمت و استدراج در می آید تا شخص کم‏ کم سقوط کند «لان کفرتم انّ عذابى لشدید» .


و آخر دعوانا أَنِ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِین